Welkom bij Mannetjes.Net

Verslag van een zesdaagse wandeltrip in Wales.
In mei 2004 hebben Marko en ik, samen met een vriend (Robert), een aantal wandeltrajecten van "Glyndwr's Way" gelopen.

Wandeling van Knighton naar Felindre.
Vandaag hebben we een wandeling van ongeveer 25 kilometer voor de boeg. Gisterenavond zijn we, na een lange treinreis en twee keer overstappen in dorpjes waar het stationnetje het meest belangrijke gebouw van de omgeving leek te zijn, aangekomen in Knighton. We logeren in de "Plough Hotel". De Plough Hotel is niet de beste b&b waar we overnacht hebben. De slaapkamers, bedden en het ontbijt zijn in orde, maar de douche is een ramp.

Zoals gezegd, vandaag hebben we een traject van 25 kilometer voor de boeg. We beginnen vol goede moed, maar na slechts twintig minuten lopen hebben we reeds twijfel over de juiste route van het pad. Gelukkig zijn we nog in het dorp en kunnen we aan voorbijgangers vragen welke richting de juiste is.

Na een uurtje lopen zijn we het dorp al uit en midden in de prachtige natuur. Echter, het duurt weer niet lang voordat we een verkeerde zijweg ingaan, een zware klim over een steil weiland afleggen om bovenaan tevergeefs naar een wegwijzer te zoeken. Met behulp van het boek en een kaart van 1:50.000 vinden we onze locatie en kunnen we de weg terugvinden. De weg gaat verder een vriendelijk dal in om, na een kleine beek overgestoken te zijn, weer steil omhoog te gaan. De klim is erg uitputtend en we gaan natuurlijk veel te snel omhoog...

Uiteindelijk komen we in open weidevelden, waar we voor de eerste keer en zeker niet voor de laatste keer over een hek moeten klimmen. Prachtige vergezichten hebben we daar bovenop de heuvel. We halen twee oudere heren in, waar we even een kort praatje mee maken. Het blijkt dat ook zij deze wandeltocht lopen en dat zij in dezelfde B&B logeren als wij. We zullen ze iedere dag minimaal een keer ergens tegenkomen.
Tegen half een komen we bij het dorpje wat halverwege onze tocht ligt en waar we zullen lunchen. Het dorpje blijkt slechts uit enkele huizen en een pub te bestaan en de pub is dicht! Dat is een behoorlijke tegenvaller, omdat wij dachten lekker in de schaduw te kunnen lunchen. Schaduw is er ook niet en omdat de zon al de gehele ochtend ongenadig op ons neer schijnt (iets wat wij van Wales niet verwacht hadden), besluiten we door te lopen om ergens onder de bomen even te pauzeren. Ik vraag bij wat heren die bouwwerkzaamheden verrichten of ik onze flessen met vers water uit de kraan mag vullen en we gaan verder. De weg gaat verder omhoog en het wordt dus weer klimmen. Na verloop van tijd komen we in open terrein. De omgeving wordt steeds ruiger en heidevelden omringen ons. De zon straalt ongenadig op ons neer en we raken behoorlijk uitgeput. Het voortdurende klimmen en dalen haalt niet alleen het tempo naar beneden, maar het eist ook veel meer van ons uithoudingsvermogen.

We zijn behoorlijk uitgeput, maar om 18:10 uur bereiken we het dorpje Felindre en ook onze B&B voor deze avond. Gelukkig blijkt dit een geweldige B&B te zijn. De gastheer verwacht ons al en verwent ons met een heerlijke kop thee en cake. Omdat de pub in het dorpje op zondag geen maaltijden verzorgt en omdat hij die avond meerdere gasten heeft, heeft hij geregeld dat we allemaal in een restaurant in een dorpje verderop kunnen eten. Hij brengt ons er in zijn auto heen.

Wandeling van Llanbadarn Fynydd naar Abbeycwmhir.
Na onze tocht van gisteren, zijn we tot de conclusie gekomen dat 25 of 30 kilometer op een dag teveel voor ons is. Het voortdurend klimmen en weer dalen is erg veeleisend en daarom hebben we besloten vanaf nu steeds de helft van de eerder geplande dagtochten te doen. Met onze gastheer zijn we overeen gekomen dat hij ons met de auto naar Llanbadarn Fynydd brengt en dat wij daarvandaan de wandeltocht beginnen. Dat is voor vandaag dan zo'n 13 kilometer.

Al snel klimmen we uit het dal en komen we in de open vlakte. Ook hier heidevelden, maar lang niet zo afgelegen als gisteren. We hebben prachtige vergezichten over lieflijke dalen. Een prettig briesje zorgt voor de juiste verkoeling. We hebben weinig moeite met het vinden van de wegwijzers die hier goed uitgezet zijn. Langzaam gaat het pad weer naar beneden.

Voordat we in het vriendelijke dal zijn, rusten we uit in de schaduw van een boom en genieten van het uitzicht. De wetenschap dat we vandaag maar de helft van het aantal kilometers van gisteren hoeven af te leggen, maakt de gehele wandeltocht veel prettiger. Na een korte pauze worden we verder het vriendelijke dal ingeleid, om aan de andere kant weer te beginnen met klimmen.

De heuvel waar wij nu gestadig omhoog gedreven worden is uiteindelijk 440 meter hoog en het pad zal ons net onder de top voeren. Bovenop de heuvel waait een stevige wind, maar wij zijn blij met de verkoeling die we ervan krijgen, alhoewel we nu wel onze petjes in de gaten moeten houden.

Na de klim volgt een vrij steile afdaling in een nauwe vallei. Aan de rand van een dennenbos aangekomen nemen we nog een korte pauze op een heerlijk warme plek uit de wind en met een prachtig uitzicht over de vallei beneden ons.

Langzaam maar zeker worden we steeds verder naar beneden de vallei in geleid. De omgeving wordt vriendelijker en uiteindelijk bereiken we het mooie dorpje Abbeycwmhir. In het dorpje staat een fraaie oude kerk en er is zelfs een pub, maar die blijkt nog niet open te zijn.

Omdat ons niet meteen duidelijk is waar onze B&B voor vannacht (Mill Cottage) te vinden is, vragen we hiernaar bij een meneer die het gras aan het maaien is. Hij wijst ons de weg en na ongeveer 10 minuten lopen komen we bij een lieflijk huisje met een prachtige tuin. We worden hartelijk welkom geheten door Nita en haar man Brian. De B&B is een aanrader, vriendelijke mensen en een prachtige tuin die door de eigenaars zelf ontworpen en gebouwd is.

Wandeltocht van Blaentrinant naar Llanidloes.
De volgende ochtend brengt Brian ons met de auto naar de plek "Blaentrinant". Vrij direct nadat we op pad zijn, beginnen we een steile klim tegen de heuvel. We twijfelen al snel of dat wel goed is en na enig overleg en het raadplegen van zowel de kaart als het boekje, dalen we weer af en slaan een ander pad in.

Het blijkt goed te zijn, want al snel vinden we een herkenningsteken aan een hekwerk. De lucht is vandaag duidelijk frisser dan gisteren, maar voor het lopen is dat eigenlijk wel erg prettig. Tussen de cumuluswolken door schijnt de zon fel en al snel hebben we een prachtig uitzicht over de ons omringende heuvels.

Na een tijdje buigt het pad zich langzaam om de heuveltop en zien we voor ons een mooi frisgroen dal liggen. Volgens de kaart zal het pad ons een eind naar beneden het dal in brengen, om ons daarna via een zeer steil weiland aan de overzijde weer de heuvel op te sturen.

We dalen vol goede moed over het pad het dal in...

Na de steile klim aan de andere kant van het dal, die we voetje voor voetje ieder in zijn eigen tempo omhoog gegaan zijn, worden we beloond met een veld vol bluebells.

In mei vindt je hier veel meer velden vol met dit blauwe voorjaarsbloemetje. Nadat we uiteindelijk over de heuvel aan de andere kant van de vallei gekomen zijn, daalt het pad langzaam af in de richting van Llanidloes. Dit is een groter dorp dan we tot nu toe tegengekomen zijn. Als we daar rond 17:00 uur aankomen is het er nog gezellig druk en er zijn meerdere pubs geopend. We rusten uit onder het genot van een paar pinten cider in de pub "Crown & Anchor". Omdat we er inmiddels al achter waren dat onze B&B van vandaag een paar mijlen buiten het dorp ligt en omdat we vanwege de grootte van het dorp voor de verandering onze GSM-telefoons wél werken, bel ik op naar Janet Evans (de gastvrouw van onze B&B) en spreek met haar af dat zij ons met de auto in het dorp komt afhalen.

Haar B&B ligt inderdaad zo'n 2 mijlen buiten Llanidloes. Maar wat een prachtig uitzicht hebben we daar vanuit ons slaapkamerraam. We hebben een heerlijke maaltijd en tussendoor zijn we ook nog getuige van de geboorte van een kalfje in het weiland voor de deur.

Wandeltocht van Llanidloes naar Dylife.
De tocht van vandaag zou toch al de kortste van de week geweest zijn, vandaar dat we deze keer maar een paar kilometer met de auto op weg geholpen worden. Janet Evans brengt ons naar de stuwdam, zodat we daar het pad weer kunnen oppikken. Vanaf de dam hebben we een fraai uitzicht over het stuwmeer.

Het pad voert ons natuurlijk eerst weer steil omhoog naar de top van de heuvel. Vanaf de top van de heuvel krijgen we een goede indruk van de grootte van het meer.

Het eerste gedeelte van de tocht zal een tijd lang langs het meer gaan. Eerst boven over de heuvel, maar aan de andere kant daalt het pad uiteindelijk tot aan de oevers van het meer. Het meer is helder en er zit vis in. Na een tijdje langs de oever van het meer gelopen te hebben (en weer een verkeerd pad ingeslagen te zijn), volgt een steile klim over de heuvel en verlaten we het meer.

De heuvels worden minder steil en we lopen een tijdje over een licht glooiend landschap met veel grasland met vochtige sompige gedeeltes. We komen bij een bosrijk gedeelte en lopen een tijdlang heerlijk koel onder de bomen. Wanneer we weer uit het bos tevoorschijn komen voert het pad ons langs een vriendelijk dal met verspreid liggende boerderijen.

Veel hekjes om overheen te klimmen of te openen en te sluiten, wanneer we over het ene weiland na het andere geleid worden. Aan het eind van het dal gaat het weer omhoog. We laten de vriendelijkheid achter ons en het landschap wordt weer ruiger. We passeren een beekje dat het dal in stroomt.

Na weer een lange klimtocht komen we bovenop de heuvel en worden we beloond met prachtige vergezichten. Het pad voert een tijdlang over de heuvelrug, waar het pad over heidevelden heen voert.

Uiteindelijk dalen we af en zien we beneden ons de B&B van vandaag liggen: de "Star Inn". De Star Inn krijgt zeker geen aanbeveling van ons. Het onderkomen en zo is wel ok, maar de bediening is zeer onvriendelijk, we krijgen al snel het gevoel dat we eigenlijk niet gewenst zijn.

We zijn rond 16:30 uur aangekomen en kunnen cider buiten in het zonnetje drinken, maar wanneer we een tweede keer om drank vragen wordt ons meegedeeld dat de pub nog niet open is en eigenlijk pas om 19:00 uur open gaat. Morrend wordt ons toch wat ingeschonken.

Wandeltocht van Aberhosan naar Machynlleth.
Wanneer ik uit ons slaapkamerraam kijk, vraag ik me af of het mooie weer ons dan toch eindelijk in de steek gelaten heeft. Grijze wolken kruipen traag over de heuvels om ons heen.

Een uurtje later echter schijnt de zon weer volop. Vandaag worden we door de zoon (Daniel) van de onvriendelijke eigenaresse van de Star Inn met de auto naar het dorpje Aberhosan gebracht. In Aberhosan zoeken we de aansluiting met het pad weer op. Een stevige klim brengt ons snel uit het dal waar Aberhosan ligt. Achter ons hebben we weer een prachtig uitzicht over de heuvels. Het pad voert ons over holle wegen met aan weerszijden prachtig in bloei staande struiken. Mei is echt een zeer goede maand om deze wandeling te maken.

Alle verschillende kleuren groen en de verspreid staande struiken die bloeien, maken het uitzicht iedere keer weer een genot. Brem en andere struiken staan overal prachtig in bloei.

Vanaf de heuvel hebben we nogmaals een prachtig overzicht over het landschap achter ons. We maken ons op voor een stevige klim tegen een zeer steil gedeelte van deze heuvel.

Halverwege de klim besluiten we echter om even te pauzeren. Het uitzicht is geweldig en er is op deze plek geen wind, zodat we er heerlijk van kunnen genieten. Na 15 minuten vervolgen we onze klim stapje voor stapje.

Op de top aangekomen voert het pad ons via een donker dennenbos aan de andere kant van de heuvels weer naar beneden. Alhoewel wij nog steeds in de zon lopen, is de lucht achter ons toch enigszins dichtgetrokken.

Het pad voert ons nu een tijdlang licht dalend langs de flank van de heuvel. Dit is een prettige wandeling met een aangenaam uitzicht. Ik merk dat al dit stijgen en dalen van de afgelopen dagen zijn tol eist. Mijn knieën doen zeer en ik vrees dat ik morgen niet aan nog een wandeltocht kan meedoen. Aan het eind van deze prettige weg dalen we weer een dal in, waar wij wederom even het pad kwijtraken vanwege onduidelijke bewegwijzering. Aan de hand van aanwijzingen in het boekje hebben we een onaangename klim door onoverzichtelijk en hoog gras. Uiteindelijk vinden we het pad aan de bosrand weer terug.

Het pad gaat door een donker dennenbos, daarna over een heideheuvel en wanneer we van deze heuvel afdalen, ligt het stadje Machynlleth in de zon beneden ons. Machynlleth is een echt stadje met zelfs een treinstationnetje. We drinken een heerlijke cider in een pub en vragen waar we onze b&b voor vandaag kunnen vinden: "Maenllwyd Guest House". Nog 10 minuten lopen en dan zijn we er. Onze kamer blijkt op de tweede verdieping en ik kom met mijn pijnlijke knieën nauwelijks meer de trap op.

Rondhangen in Machynlleth en Llanbrynmair.
Vanwege mijn knieën besluiten we vandaag heel rustig aan te doen en niet de voorgenomen tocht te wandelen. Omdat de b&b in het volgende plaatsje "Llanbrynmair" al gereserveerd is, informeren we naar de busverbindingen. We kiezen voor de bus van 14:17 uur en zullen dus tot die tijd in Machynlleth rond moeten hangen.

Machynlleth was ten tijde van Glyndwr de hoofdstad van het koninkrijk Wales. Glyndwr (spreek uit: glindor) stichtte hier het eerste parlement. Het dorpje is dan ook rijk aan oude gebouwen.

Behalve de fraaie kerk staat er ook een mooie klokkentoren op een dominerende plek in het dorpje. We lopen wat rond en stappen uiteindelijk op de bus die ons naar Llanbrynmair zal brengen.



Na een rit van ongeveer 20 minuten komen we in Llanbrynmair aan, de bus stopt voor de deur van de "Wynnstay Arms", onze B&B van vandaag. Alhoewel we erg vroeg zijn en de bar van onze B&B officieel nog gesloten is, worden we vriendelijk ontvangen door Pauline, de eigenaresse.

Ze schenkt ons zonder problemen een cider in en helpt ons met het uitzoeken van een manier om morgen weer op tijd in Bristol te zijn. We lopen een beetje rond in de omgeving van het dorpje. Het is vrijdagavond en vanavond wordt er door en voor de dorpsbewoners een quiz georganiseerd. We worden uitgenodigd om mee te doen, maar bedanken vriendelijk omdat we vermoeden dat het al erg moeilijk zal worden om de vragen goed te begrijpen, laat staan de antwoorden te weten. De douche is hier fantastisch.

Terug naar huis.
Vandaag gaan we weer terug naar huis. In verband met mijn knieën geen dag te vroeg. Met Pauline is afgesproken dat iemand ons om 9:45 uur komt ophalen en ons dan naar Caersws (spreek uit: kèrsoes) brengt.

Hier kunnen we op de trein stappen naar Birmingham. Daarvandaan gaan er treinen naar Bristol. De auto die ons naar Caersws gaat brengen blijkt bestuurd te worden door dezelfde dame die gisterenavond de quiz leidde. Ze vraagt of Pauline ons haar beroep verteld heeft. Ze blijkt rally-rijdster van beroep en Europees kampioene 2003 voor vrouwen te zijn. We blijken heel snel in Caersws aan te komen. Robert koopt de kaartjes, terwijl Marko reeds op de bank zit te wachten; de rest van de dag zal in het teken staan van zitten in treinen, pubs en het vliegtuig.

Het was een heel geslaagde wandelreis!